تلویزیون HD، به تصویر HD نیازمند است
اگر با تلفنهمراهی که به دوربین مجهز است فیلمبرداری کنید، در حین مشاهده فیلم در یک نمایشگر بزرگتر درخواهید یافت که تصویر اندکی شطرنجی و نامفهوم شده است. بسته به اینکه کیفیت دوربین تلفنهمراه چهقدر باشد، این شطرنجی شدن بیشتر یا کمتر اتفاق میافتد اما در هر صورت با افزایش رزولوشن نمایشگر، مقداری از کیفیت فیلم کاهش مییابد. شاید نزدیک به یک یا دو دهه پیش، تلویزیونها و یا همان نمایشگرهای قدیمی، تعداد خیلی کمتری از پیکسلها را نمایش میدادند.
با نزدیک شدن به تلویزیون، چشم غیرمسلح نیز قادر به تشخیص و تمایز دادن پیکسلهای رنگی از یکدیگر بود. اکنون اگر به یک LCD مدرن نگاه کنید، بهسختی میتوانید پیکسلها را از یکدیگر تمیز دهید چرا که پیکسلها کوچکتر و پرتعداد شدهاند. فناوری HD که حرف اول تصویربرداری و نمایش را میزند نشان میدهد که میتوان با افزایش کیفیت فیلمبرداری، کیفیت نمایش را بالا برد به طوریکه حتی پس از بزرگ شدن تلویزیونها تا حد سینماهای خانگی، همچنان تصویر شطرنجی نشود. این روزها تب خرید تلویزیونهای HD خیلی داغ است. در واقع تلویزیونهای بزرگ برای همه جذاب هستند و تماشای یک فیلم محبوب با آنها خیلی هیجانانگیز است اما برای انتخاب یک تلویزیون HD باید مقداری آگاهی خود را افزایش دهید و فورا به این جذابیت دل نبازید. اولین نکته حائز اهمیت در انتخاب یک تلویزیون HD، رزولوشن آن است. برخلاف رزولوشن در رایانه، رزولوشن تلویزیونهای HD با یک عدد نمایش داده میشود. این عدد به شکل 720p30 یا 1080i60 نمایش داده میشوند. رقم اول مثل 720 یا 1080 حداکثر عرض تصویر را نشان میدهد. استاندارد نسبت طول به عرض در تلویزیونهای HD، 16:9 است. بنابراین با ضرب این عدد در 16 و تقسیم آن بر 9 میتوان طول تصویر را نیز بهدست آورد. یعنی یک تلویزیون HD با رزولوشن 720p30، تصویری 1280x۷۲۰ تولید میکند. عددی که پس از p یا i ظاهر میشود، حداکثر تعداد فریمهایی است که تلویزیون HD میتواند در هر ثانیه نمایش دهد. حال فرض کنید همان فیلمی را که در آغاز مطلب صحبت از آن بود روی تلویزیون HD نمایش دهیم. با فرض اینکه دوربین تلفنهمراه، فیلمی با رزولوشن 640x۴۸۰ تولید کرده باشد، در یک تلویزیون HD با رزولوشن 720p30، 614400 پیکسل برای پر کردن کل صفحه کم خواهید داشت و این یعنی بیش از نیمی از پیکسلها نامفهوم خواهند بود و در نتیجه تصویر نمایش داده شده در این چنین تلویزیونی بیشترین افت کیفی را خواهد داشت. در واقع با بالا بردن رزولوشن نمایشگر، همیشه کیفیت بهتری بهدست نخواهد آمد، چه بسا گاهی این اتفاق باعث بدتر شدن کیفیت نیز میشود. برای افزایش کیفیت فیلمها و بهطور کلی تصاویر نمایش داده شده در تلویزیون، باید فیلمهای باکیفیتی نیز در اختیار داشت. حتی یک فیلم که با حداکثر کیفیت DVD ذخیره شده است، نمیتواند تمام پیکسلهای یک تلویزیون HD 1080i60 را پر کند. در حال حاضر بسیاری از شبکههای تلویزیونی مطرح جهان بهصورت HD پخش میشوند. بسیاری از ناشران فیلمها نیز فیلمها را بهصورت دیسکهای Blu-Ray منتشر میکنند تا کیفیت تصویر بهطور واقعی و قابل تشخیصی بهبود یابد. تلویزیونهای HD برای اتاقهای کوچک مناسب نیستند مخصوصا وقتی که کیفیت فیلم، HD واقعی نیست، هر چهقدر که بیشتر به صفحه تلویزیون نزدیک باشید، بیشتر کاستیهای کیفیت و قطعات شطرنجی را خواهید دید.